“Are you frightened yet? You want extreme? Well, do you, huh? Do you think you can handle it? I said: -Do you think you can handle it?!! Napalm Death invented extreme -fact!”
-Mark ‘Barney’ Greenway-
Vrijdag 13 mei gaf de death/trash/grind metal band Napalm Death weer eens een concert in Nederland en wel in Tivoli/de Helling in Utrecht. Dit in het kader van een tournee om hun nieuwe album The Code Is Red, Long Live The Code (waarop ook Jello Biafra, een van hun helden, een nummertje meezingt) onder de aandacht te brengen. Al maandenlang verheugde ik mij erop deze vaders van de grindcore eindelijk eens in actie te zien en hun sonisch geweldsoffensief van dichtbij te mogen meebeleven.
Deze mening werd niet door iedereen gedeeld. Uit verschillende hoeken klonken cynische geluiden: de originele line-up was in de loop der jaren zo veranderd dat het met het ouwe Napalm Death nog maar weinig te maken had. En was dit soort grindcore eigenlijk niet gewoon passe? Nou, dat wilde ik wel ’s even zien dan.
Napalm Death begon in 1981 in Ipschwich, Engeland als ‘gewone’ death metal band. Maar halverwege de jaren tachtig begonnen ze, beinvloed door onder andere Black Flag, Dead Kennedies en Slayer, hun horizon te verbreden met hardcore en trash. En zo ontstond een “blistering mutation of metal which they dubbed grindcore, characterized by incredibly brief songlengths, demonic vocals and eye opening sociopolitical lyrical commentary”. Sinds hun eerste album Scum, uit 1987, is de bezetting inderdaad behoorlijk veranderd. Zanger Lee Dorrian en gitarist Bill Speer verlieten de band om respectievelijk Cathedral en Carcass te beginnen en drummer Mick ‘human tornado’ Harris is inmiddels vervangen door Danny Herrera. (lees verder…)




