In het weekend van 27 oktober vond voor de derde keer het Shoot me filmfestival plaats in Den Haag. Meer dan tachtig films met een eigenzinnige en frisse blik op de mondiale actualiteit waren te zien op acht ongebruikelijke en normaliter verborgen lokaties. Via via waren wij bij dit briljante initiatief terecht gekomen, ik had er tot voor een maand geleden zelfs nog nooit van gehoord. En hoe jammer is dat! Dit festival verdient veel meer publiciteit en structurele subsidie, zodat nog meer mensen kunnen genieten van dit pareltje onder de filmfestivals.
Hoewel…De kleinschaligheid, de DIY mentaliteit en het (daardoor) af en toe de kop opstekende gebrek aan professionaliteit (speakers die niet goed werken, niet goed afgestelde beeldschermen) geven Shoot me ook dat extra beetje charme wat het festival juist onderscheidt van de meeste gerenommeerde festivals. En als je dan bedenkt dat op sommige populaire lokaties nu al de extra stoelen en banken niet aan te slepen waren zou het misschien beter zijn als ik dit stukje helemaal niet zou publiceren, maar ik heb een groot hart en gun ook mijn nog onwetende medemens een kans op een onvergetelijke ervaring. (lees verder…)




