Het Centraal museum in Utrecht laat in de expositie This is America zeventien hedendaagse kunstenaars hun visie geven op de Amerikaanse droom. De meeste deelnemende kunstenaars zijn geboren rond 1970. Ze reageren op de ‘American Dream’ die in de 20ste eeuw steeds verder werd geperfectioneerd in de massamedia. Sinds 9/11 en de oorlog in Irak lijkt het beeld dat met verve is gecreeerd in woord en daad steeds meer zijn geloofwaardigheid en allure te verliezen. In meer en minder persoonlijke films en objecten tonen de kunstenaars hun kijk op de aangeschoten Amerikaanse droom. De beelden zijn doorspekt met de welbekende logoís en andere reclame-uitingen die zo typerend zijn voor het beeld van het Amerika van nu. ‘Het is een door-en-door postmoderne generatie,’ schrijft tentoonstellingsmaker Meta Knol in de catalogus. ‘Amerika is jeans, Coca-Cola, Hollywood, rock’n'roll, Truman Capote en Susan Sontag, maar ook McDonald’s, Vietnam, George W. Bush en Irak. Amerika is aantrekkelijk en afstotend tegelijkertijd.’
Een overweldigend aanbod van videoís van kunstenaars uit alle windstreken toont een grotendeels overeenkomende visie op het (militaire) handelen van het Amerika van Bush. Ze zijn tegen, en niet zoín beetje ook. In een per zaal aan intensiteit en anti-gevoelens toenemende tocht door het hedendaagse Amerika laten zij van zich horen. In verschillende settings, van een nagebootste jaren vijftig huiskamer tot een minimalistische bioscoopzaal vindt men beelden die zich uitspreken tegen met name de oorlog in Irak. We ervaren de verschrikkingen van de oorlog in beeld en geluid, executies in Vietnam, verbrande soldaten in Irak en gruwelijk verminkte burgerslachtoffers. Soldaten lichten hun keuze voor het leger toe en andere Bush-adepten vertellen over de enorme noodzaak van hun strijd tegen het terrorisme.
En dan hangen er tussen de video-installaties her en der werken in de typerende stijl van het Amerikaanse fotorealisme. Als oases van sereniteit tussen het bombast van de videoboodschappen. Ze hangen er een beetje verloren bij, als rekwisieten uit een ver verleden. Om duidelijk te maken dat de droom gedroomd is en dat het tijd wordt voor Amerika om terug te stappen in de realiteit.