Deze kritiek op het optreden van Tristan Perich zou eigenlijk in de categorie “Audio & Muziek (am)” behoren. Maar de opzet en uitvoering van zijn project “One Bit Music” is zo fenomenaal te noemen, dat het die categorie ontsteeg. Tristan Perich is een componist en kunstenaar die zijn hobbies muziek en technologie combineert in zijn werk. Voor het project “One Bit Music” bouwde hij een 1-bit computer in een transparante CD box en schreef hij zelf de source code. Vrijdag 20 Januari presenteerde hij zijn “One Bit Music” project in “The Tank” in New York.

De basis van zijn composities wordt gevormd door 1-bit tonen, maar de muzikale genius van Perich is dermate dat zijn muziek ondanks het beperkte digitale geheugen het niveau van liedjes ontstijgt. Tegelijkertijd, is Perich niet de gefrustreerde computer programmeur die nooit muzikant geworden is, maar is hij van thuis uit een professionele componist, wiens composities complex en subtiel tegelijkertijd zijn. In “The Tank” begeleidde hij zichzelf op een minieme drum-kit, bestaande uit bass, hi-hat en snare. Het geheel werd opgenomen, dat wil zeggen geregistreerd op papier door zijn zelf-gebouwde tekenmachine.

Het centrale element in de “One Bit Music” machine is de AVR Atmega8L, een 8-bit microcontroller met 8 kilobytes programmeerbaar geheugen. Perich nam vervolgens de moeite om zijn muziek met de hand te coderen, en het resultaat is ingebouwd in een CD box, inclusief een volume knop en koptelefoon aansluiting. De “One Bit” van zijn project verwijst naar het feit dat op elk moment in de 11 songs het geluid slechts 1 bit geheugen inneemt. Het resultaat mag dan ook verbluffend rijk en vol genoemd worden. En Perich slaagt er bovendien in om je aan het swingen te krijgen als hij eenmaal achter zijn druk-kit gekropen is. Zijn drums hebben een bijzonder strakke off-beat en variatie en zijn enorm dansbaar.

Helemaal uit de lucht komt Tristan Perich niet gevallen. Zijn vader Anton Perich, een Kroatische video- en beeldkunstenaar die in Parijs studeerde en naar New York kwam in 1970, was al in de jaren 70 bezig om schildermachines te bouwen. Bovendien is Tristan Perich niet zomaar een omhooggevallen muzikant, maar hij bespeeld een hele batterij aan instrumenten, zoals je uit de vele samples op zijn website kunt beluisteren. Als de heren festival organisatoren slim zijn staat deze jongen volgend jaar gewoon in zijn eentje op de podia en verlost hij alle overige gefrustreerde programmeurs met zijn briljante ritmes en 1-bit tunes van hun minderwaardigheidscomplex.

Audio: